JoyMe.nu

Deel op facebook
Deel op linkedin
Deel op email
Deel op whatsapp

Vrijwel iedereen doet wel aan een bepaald soort angst. Het is niet iets waar we graag over praten, we denken dat het ons onzeker of kwetsbaar maakt. Toch kan het fijn zijn om je angsten te delen met iemand die je vertrouwd, je zult verbaasd zijn wat voor mooie gesprekken hieruit ontstaan.

Vandaag een gastblog van Marith. Marith verteld in deze blog haar eerlijke verhaal over haar angsten en hoe ze daarmee om gaat.

Je hebt het niet, je doet het

Je hebt het niet, je doet het. De titel van het boek van Edwin Selij, dat gaat over eigenaarschap van bijvoorbeeld je angsten. Je kunt er niets aan doen dat het je is overkomen, maar je kunt er nu wel iets aan doen om er vanaf te komen. 

Weten en doen

De afgelopen maanden doe ik veel aan angst. Ik heb hier veel over geleerd door verschillende boeken, ervaringsverhalen en therapieën. Mijn brein weet veel over de angst waar ik aan doe. Bijvoorbeeld dat ik mij niet door de angst moet laten leiden, want het stopt de groei in mijn proces van zelfontwikkeling. Dat de gedachten die ik aandacht geef, groeien. 

Helen van hoofd en hart

Mijn brein weet veel over de angst waar ik aan doe, maar gevoelsmatig is dit een heel ander verhaal. Gevoelsmatig zitten deze angsten zo diep dat ik er inmiddels ook achter ben gekomen dat het tijd kost om ze niet alleen met mijn brein te helen, maar ook in mijn hart. Dat alle gedachten, patronen en overtuigingen ontwikkelt zijn in de afgelopen jaren van mijn leven en dus niet in een paar maanden op te lossen zijn..

Wat is angst?

Wat is het eigenlijk, angst? Angst is een emotie die helpt te reageren op gevaar. Het lichaam raakt in opperste staat van paraatheid en hierdoor kan besloten worden of het gevaar ontweken of bestreden moet worden.

Reacties op gevaar

Fight, flight, freeze zijn universele reacties op gevaar. Ook wel vechten, vluchten of bevriezen. Onze reactie op angst is persoonlijk. Waarbij de één voor een spin op de vlucht gaat, slaat de ander hem dood en weer een ander pakt de spin en zet hem ergens anders neer. Wanneer deze gezonde angst ook optreedt in situaties waarbij geen direct gevaar is, kan je angstklachten of een angststoornis ontwikkelen. 

Hoe ontwikkelen we angsten?

Angstklachten of een angststoornis komen in bepaalde families meer voor dan in andere. Dat heeft te maken met erfelijkheid, maar ook met opvoeding. Daarnaast kunnen ingrijpende gebeurtenissen zoals een sterfgeval, ernstige ziekte, verhuizing of ontslag een oorzaak zijn voor het ontwikkelen van angstklachten of een angststoornis. Ook persoonlijke eigenschappen zijn van invloed en het gebruik van bepaalde geneesmiddelen of drugs.

Verlatingsangst

Mijn grootste angst is verlatingsangst. Ik ben bang om verlaten te worden door mensen aan wie ik gehecht ben, zoals bijvoorbeeld mijn ouders of mijn partner. 

Onderliggende angst

Onder deze verlatingsangst ligt een andere angst, namelijk de angst om alleen te zijn. De oorzaken voor het ontwikkelen van deze angst laat ik even in het midden. Er zijn verschillende triggers die deze angst in mij oproepen. Een voorbeeld van een trigger voor het voelen van deze angst is wanneer mijn partner een grens stelt, bijvoorbeeld in het wel of niet samen tijd doorbrengen. ‘Ik heb even tijd en ruimte nodig voor mezelf’ is een uitspraak van mijn partner die mijn ergste nachtmerrie is. 

Onveiligheid

Een onveilig gevoel bekruipt mij, mijn angst om verlaten te worden en alleen achter te blijven komt in alle hevigheid omhoog. Ik voel me afgewezen, heb het gevoel dat ik niet goed genoeg ben, dat ik het niet waard ben, dat ik iets verkeerd heb gedaan. 

Mijn waarheid

Op het moment dat ik aan deze angsten doe, voelt dit voor mij ontzettend echt. Het is mijn wereld, het is mijn waarheid. Er ontstaan allerlei lichamelijke sensaties, zoals een hoge hartslag, snelle ademhaling, zweten, misselijkheid, trillen en hoofdpijn die mij vertellen dat er gevaar dreigt.

Fight, flight or freeze

Naast de paniekreactie die ik kan hebben op het moment dat mijn angst getriggerd wordt, herken ik bij mezelf een freeze reactie op dit, voor mij voelende, gevaar. 

Dissociatie

De trigger en daarbij komende emoties kunnen zo hevig zijn dat ik bevries. Ik weet dan niet meer wat ik moet doen. Ik val letterlijk stil, reageer vanuit een automatische piloot en kan niet meer in het contact zijn. Het voelt alsof ik word ontkoppeld van mijn lichaam, ook wel dissociatie genoemd. 

Natuurlijke blokkade

Deze freeze reactie maakt dat mijn emoties en pijn geblokkeerd worden. Mijn spieren verlammen, waardoor in actie komen of om hulp roepen niet meer gaat. In deze situatie lijkt het alsof ik niet reageer, maar mijn hersenen zijn super alert. De informatie naar buiten toe wordt geremd, maar alle informatie van buitenaf komt op een normale of versterkte manier binnen. In deze situatie heb ik meestal wat tijd en ruimte nodig om hiervan los te komen. 

Vechten

Of ik maak vanuit deze freeze reactie alsnog de keuze om te vechten of te vluchten. Bij een vechtreactie schiet ik in de tegenaanval. Ik laat weinig ruimte voor de ander en heb een stevig oordeel over wat er gebeurt. Ik word boos en wil de ander proberen te overtuigen van mijn gelijk. Je helpt iemand uit de fight te komen door hem of haar het gevoel te geven dat de boosheid er mag zijn, door actief te luisteren. 

Vluchten

Bij een vluchtreactie wil ik het liefste weg. Dit is aan mijn lichaamstaal te zien, ik voel me niet prettig. Ik draai om de hete brei heen of zoek steun bij mensen die er hetzelfde in zitten. De persoon die vlucht, is voornamelijk bang. Het kan helpen om te erkennen dat hij of zij het spannend vindt en daarna een positief beeld te schetsen van de eindsituatie, zodat het gevoel van veiligheid groeit.

Vallen en opstaan

Inmiddels ben ik mij bewust van de verlatingsangst waar ik aan doe. Hierdoor kan ik werken aan het doorbreken van de negatieve gedachten, overtuigingen en patronen die ik heb. 

Het innerlijke kind

Ik heb het innerlijke kind in mezelf mogen ontmoeten en leer manieren om mijn innerlijke kind te kalmeren of te helpen. Ik neem de tijd om mezelf te leren kennen, probeer niet te oordelen over mezelf, maar compassie te hebben voor de manier waarop ik gehecht ben en welke invloed dat nu heeft in de relaties die ik aan ga met anderen.

Controle loslaten 

Ik leer om controle los te laten en comfortabel te worden in het oncomfortabele. Ik leer om te kunnen vertrouwen op mezelf. Dit is een weg die gepaard gaat met vallen en opstaan, net zoals ik als kind leerde om te fietsen; met vallen en opstaan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

JoyMe draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches